Τι δεν είναι απαραίτητα σημάδι
Πριν μιλήσουμε για αλλαγή, αξίζει να ξεχωρίσουμε τη φάση από την κατάσταση. Δεν είναι λόγος αποχώρησης μια δύσκολη παράδοση, μια σύγκρουση που λύνεται, ένα τρίμηνο πίεσης ή μια περίοδος προσωρινής στασιμότητας.
Η σκέψη της αλλαγής αποκτά βάρος όταν το πρόβλημα είναι επαναλαμβανόμενο, όχι περιστασιακό.
1. Κάθε Κυριακή βράδυ βαραίνει η επόμενη μέρα
Δεν μιλάμε για τη φυσιολογική απροθυμία της Δευτέρας. Μιλάμε για σταθερό άγχος, σφίξιμο, εκνευρισμό ή αϋπνία που επανέρχονται κάθε εβδομάδα.
Όταν το σώμα σου αντιδρά έτσι συστηματικά, συνήθως κάτι βαθύτερο δεν πάει καλά.
2. Δεν μαθαίνεις τίποτα καινούριο
Αν έχεις σταματήσει να εξελίσσεσαι, να παίρνεις νέες ευθύνες ή να χτίζεις δεξιότητες που σε δυναμώνουν στην αγορά, η θέση μπορεί να έχει εξαντλήσει αυτό που είχε να σου δώσει.
Δεν χρειάζεται κάθε μήνας να είναι εκρηκτικός. Αλλά αν εδώ και πολύ καιρό νιώθεις ότι απλώς επαναλαμβάνεις τον εαυτό σου, αξίζει να το δεις σοβαρά.
3. Δεν υπάρχει ορατή προοπτική
Κοιτάς γύρω σου και δεν βλέπεις ρεαλιστικό επόμενο βήμα. Δεν ανοίγουν ρόλοι, η εταιρεία δεν μεγαλώνει ή η εξέλιξη ακούγεται πάντα αόριστη και μετατίθεται διαρκώς.
Πριν φύγεις, ρώτα καθαρά. Αν οι απαντήσεις παραμένουν θολές, έχεις ήδη πάρει πολλές πληροφορίες.
4. Οι αποδοχές σου έχουν μείνει πίσω
Αν η αγορά πληρώνει αισθητά καλύτερα για αντίστοιχο ρόλο και εσύ το βλέπεις από συζητήσεις, αγγελίες και προσφορές, τότε η δυσαναλογία δεν είναι πια αίσθηση, είναι δεδομένο.
Αν έχεις ήδη προσπαθήσει να το συζητήσεις εσωτερικά και δεν αλλάζει τίποτα, η αλλαγή εργοδότη είναι συχνά ο μόνος πρακτικός δρόμος.
5. Δεν εμπιστεύεσαι πια τη διοίκηση
Όταν νιώθεις ότι τα λόγια δεν ταιριάζουν με τις πράξεις, ότι οι υποσχέσεις δεν τηρούνται ή ότι οι αποφάσεις παίρνονται χωρίς καθαρή λογική, η καθημερινότητα γίνεται πιο βαριά απ' όσο φαίνεται στην αρχή.
Η έλλειψη εμπιστοσύνης φθείρει ακόμη και μια καλή θέση με αξιοπρεπή μισθό.
6. Η σχέση με τον άμεσο προϊστάμενο σε ρίχνει σταθερά
Κακή χημεία διορθώνεται κάποιες φορές. Συνεχής απαξίωση, μικροέλεγχος, ασάφεια ή μόνιμη αίσθηση ότι δεν μπορείς να αναπνεύσεις, όχι πάντα.
Αν υπάρχει τρόπος να αλλάξεις ομάδα ή δομή, αξίζει να το εξετάσεις. Αν όχι, το πρόβλημα μπορεί να είναι αρκετά σοβαρό από μόνο του.
7. Η κουλτούρα δεν σου ταιριάζει πια
Μπορεί να μην υπάρχει τίποτα «αντικειμενικά λάθος» στην εταιρεία, αλλά να μη σου ταιριάζει καθόλου ο τρόπος που δουλεύει. Άλλος ρυθμός, άλλος τρόπος επικοινωνίας, άλλες αξίες, άλλη ανοχή στην πίεση.
Αν νιώθεις συνέχεια ότι πρέπει να υποκρίνεσαι για να ταιριάξεις, η φθορά είναι πραγματική.
8. Η δουλειά επηρεάζει την υγεία σου
Αν βλέπεις αϋπνία, σωματικά συμπτώματα, συνεχή ένταση, εξάντληση ή ξεκάθαρη επιδείνωση της ψυχικής σου κατάστασης, μη το βαφτίζεις «δύσκολη περίοδο». Αυτό είναι από τα πιο σοβαρά σημάδια της λίστας.
Καμία δουλειά δεν αξίζει μακροχρόνια φθορά στην υγεία σου.
9. Έχεις φύγει ψυχολογικά πριν φύγεις επίσημα
Κάνεις μόνο τα απολύτως απαραίτητα, δεν σε ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, δεν παίρνεις χαρά ούτε από ό,τι παλιά σε κινούσε. Δεν είναι απλώς κούραση. Είναι αποσύνδεση.
Όταν έχεις ήδη αποχωρήσει εσωτερικά, συνήθως το επόμενο βήμα δεν είναι να μείνεις επ' αόριστον έτσι, αλλά να οργανώσεις σοβαρά την έξοδο.
Τι κάνεις μετά
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αρκετά από τα παραπάνω, η επόμενη κίνηση δεν είναι απαραίτητα η άμεση παραίτηση. Η σωστή σειρά είναι συνήθως:
1. Να ξεκαθαρίσεις ποιο είναι το βασικό πρόβλημα.
2. Να δεις αν λύνεται εσωτερικά.
3. Αν δεν λύνεται, να οργανώσεις διακριτικά αναζήτηση.
4. Να θέσεις χρονικό ορίζοντα, ώστε να μη μείνεις παγιδευμένος επ' αόριστον.
5. Να φύγεις σωστά όταν έρθει η στιγμή, χωρίς να κάψεις σχέσεις και γέφυρες.